Barwa w dekoracji wnętrz

Zadaniom dekoracyjnym w mieszkaniu czy domu podporządkowana jest również barwa. Występują tu na ogół, zwłaszcza w początkowych fazach rozwojowych poszczególnych gałęzi sztuki ludowej, barwy podstawowe, nie złamane żywe i czyste w odcieniu. Co w okresie późniejszym juz nie jest regułą. Posługując się nimi artysta ludowy nie ogląda się na naturę, lecz komponuje je wedle odczuwanej potrzeby dekoracyjności, kierując się własnym poczuciem kolorystycznym. Stąd trawa w obrazach o stylu ludowym bywa czerwona a włosy postaci ludzkiej zielone. Sztuka ludowa bowiem nie upatruje sobie ideału w naśladowaniu rzeczywistości fizykalnej, ale szuka drogi do stworzenia takiego zespołu kolorystycznego, który zadowoliłby wrażliwe na silne podniety oko, i takiej rzeczywistości artystycznej, która zaspokoiłaby żądną nadzwyczajności wyobraźnię. Sztuka ludowa jest sztuką ideoplastyczną, to znaczy jest oparta na wyobraźni, a nie na wiedzy o przedmiocie. Przy tworzeniu pierwowzorów (które najczęściej stają się następnie typowymi schematami) wybór środków wyrazu jest dość dowolny i zależny głownie od pożądanych efektów. Ograniczenie dowolności stanowią jedynie nawyki, składające się na styl regionalny wytworu. Stwarza to w rezultacie bardzo dla całości sztuki ludowej (nie dla ustabilizowanych odmian lokalnych) znamienny klimat beztroskiej swobody kształtowania, objawiającej się w postaci nie objętych konwencją pomysłów i zaskakujących nieraz sposobów ich rozwiązywania. Dowolność tę w rzeźbie i malarstwie określa się potocznie jako naiwność spojrzenia” czy ,,ujęcia”.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany w celu zostawienia komentarza.

Designed for corportae housing