Chałupy krakowskie

Krakowskie należy pod względem krajobrazowym do najbardziej urozmaiconych w Polsce. Chałupy krakowskie Rozległe równiny nadwiślańskie, pofałdowane wzgórza Jury Krakowskiej i jej wyłaniające się w wielu miejscach grupy skałek i jaskinie składają się na malownicze tło dla życia i twórczości tamtejszej ludności. Zajmuje się ona głownie rolnictwem, zarówno na żyźniejszych ziemiach zachodnio-północnych, jaki na bardziej piaszczystych na południowym wschodzie. Często występujące tu wapienniki, dość charakterystyczne dla krajobrazu części wyżynnej krakowskiego, są najpowszechniejszym drobnym przemysłem tej części kraju. Pod względem budownictwa ludowego Krakowskie mało się różni od regionu kielecko-sandomierskiego. Tu też spotykamy najdawniejszą formę dachu – czterospadowy, kryty słomą gładką, ze schodkami rytmicznymi na ukośnych krawędziach. Chałupy krakowskie Obecnie częściej od niego występuje młodszy dwuspadowy. Chałupy krakowskie cechuje bielenie ścian, co wiąże się niewątpliwie z istnieniem na tym terenie dużej ilości wapienników. Biel ścian domów, o frontowej fasadzie dłuższej, podkreślona ciemną płaszczyzną słomianej strzechy, lśni już z dala i zaznacza się w ogólnym obrazie wsi, o rozplanowaniu rozmaitym, dostosowanym do ukształtowania kapryśnego zazwyczaj terenu. Dość powszechną cechą chałup krakowskich, zwłaszcza w południowo-zachodniej części tego regionu, jest wystawanie belek, na których wspiera się dach, poza ściany chaty, aż po skraj dachu. Chałupy krakowskie Belki te na odcinku między ścianą i krawędzią dachu są często ścięte ukośnie lub profilowane, przez co nabierają charakteru ozdoby.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany w celu zostawienia komentarza.

Designed for corportae housing