Dach czterospadowy

Dach czterospadowy spotykamy zwłaszcza na północnym wschodzie, gdzie jest zamierającą formą reliktową. Prostota jego i jednolite, duże płaszczyzny, o spadku zaznaczającym się ze wszystkich czterech stron, nadają całemu budynkowi charakter poważny i uwydatniają masę bryły budynku. Strzelistość jest cechą dachu szczytowego, charakterystycznego dla dawnego budownictwa na terenie Polski północnej i zachodniej, lecz sięgającego również na południe, do Podgórza włącznie i do Zamojszczyzny .Ten typ dachu, najpraktyczniejszy, zjawia się obecnie wszędzie jako forma nowa, nie nawiązująca do przeszłości. Najbardziej ozdobny w kształcie jest dach dymnikowy będąc skrzyżowaniem brogowego ze szczytowym spotykany najliczniej na Podhalu, Górnym ŚIąsku oraz Podlasiu, łączy w sobie cechy dachu czterospadowego z walorami dekoracyjnymi szczytu, występującego tu jedynie w formie dymnika, którego wielkość jest zmienna, zależnie od regionu i okresu , z którego dymnik pochodzi. Stosunkowo obcy polskiemu rdzennemu budownictwu ludowemu jest dach naczółkowy , rozpowszechniony na Zachodzie, skąd niezawodnie został do nas przyniesiony. W wieku XVIII Zwano go dachem łamanym pruskim. Dachy naczółkowe zbliżone pod względem estetycznym do dymnikowych, spotykamy w niewielkiej liczbie w rożnych okolicach kraju, a z reguły na rynkowych domach miasteczek. Większe zgrupowania tych dachów znajdują się między Wartą, Pilicą i Wisłą, na północ i wschód od Warszawy w Lubelskiem i kilku innych jeszcze regionach.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany w celu zostawienia komentarza.

Designed for corportae housing