Kościoły

Dziełem oryginalnym cieśli ludowego są, poza wspomnianymi domami miasteczkowymi, kościołami itp., również wiatraki, młyny i folusze o ciekawej konstrukcji i ciesiołce, dalej kuźnie i spichrze , a przede wszystkim rozsiane po całym kraju kapliczki przydrożne. Biorąc pod uwagę wyłącznie te, które są drobnymi budynkami, wyróżnić można dwa ich rodzaje: o czystym stylu ludowym (są to przeważnie kapliczki drewniane) oraz przekształcenia w duchu ludowym budownictwa sakralnego nie ludowego (co dotyczy dużej części murowanej). W grupie pierwszej prześledzić można rozwój budownictwa ludowego w ogóle: od form najpierwotniejszych, do jakich zaliczamy czterospadowy dach brogowy, wsparty na słupach do małych kościołków. Najbardziej charakterystyczna dla całego zespołu jest forma prosta, zbliżona do graniastosłupa o podstawie kwadratowej, mimo niewielkich przeważnie rozmiarów monumentalna dzięki zwartości jednolitej bryły. Dla ogólnego wyrazu tego rodzaju kapliczek duże znaczenie ma kształt zawsze niedużego daszku. Na Podhalu bywa on stożkowaty lub czterospadowy, na innych terenach raczej dwuspadowy. Zawsze jednak jego niewielkie spadzizny występujące poza lico ścian umilają surowe proporcje trzonu kapliczek, czyniąc je przyjemnymi dla oka. Przy rozpatrywaniu kapliczek murowanych staje przed nami zagadnienie określenia czym w ogóle jest budownictwo murowane w polskiej sztuce ludowej. Ogólnie można odpowiedzieć, że sprawa przedstawia się tak, jak da się to zaobserwować właśnie w przypadku kapliczek: jest ono powtórzeniem w kamieniu lub cegle kształtów budownictwa drewnianego.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany w celu zostawienia komentarza.

Designed for corportae housing