Makatki

Najmłodszą, dwudziestowieczną, barwną ozdobą izb wiejskich są makatki-dywaniki malowane na papierze. Tworzą je dość powszechnie dziewczęta w Rzeszowskiem, sporadycznie i w innych okolicach, a nadto specjaliści, którzy rozwożą swój ,,towar” po targach i jarmarkach całego kraju. Wiele z tych makatek jest niewątpliwie tandetą artystyczną lichym naśladownictwem tanich gobelinów fabrycznych i ,,landszaftów” drobnomieszczańskich; cześć jednak, zwłaszcza te z nich, które wykonane zostały samorzutnie przez dziewczęta wiejskie, to prawdziwa sztuka ludowa dnia dzisiejszego, wypływająca z tych samych źródeł i odznaczająca się tym samym stylem zasadniczym co dawna. ymetryczno-rytmiczne kompozycje stypizowanych motywów kwiatowych i ukształtowane. W podobnym porządku dekoracyjne sceny rodzajowe, którym mimo zapożyczonych niejednokrotnie element w nie sposób odmówić swoistego uroku erupcyjnej twórczości ludowej, Wnoszą dziś do wnętrz chat to, co dawniej było przywilejem ludowych obrazów: przyswojone przez kulturę ludową tematyczne treści emocjonalne ujęte we właściwą tej kulturze formę i nasycone pożądaną w izbie barwą. Ważną ozdobą dzisiejszej izby są też papierowe kwiaty, rytmicznie i symetrycznie zestawione w dekoracyjne, wielokolorowe lub jednobarwne bukiety. Ich stypizowane, syntetyczne w formie motywy. Są bardziej uproszczone i jednorodne niż malowane dawniej w tłach obrazów, na skrzyniach, czy też na współczesnych makatkach. Kwiaty te wypełniają w pewnym sensie lukę, jaka tworzy się wśród domu wnętrza przez stopniowy zanik takich przedmiotów obrzędowych, jak zawieszane dawniej u pułapu pająki.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany w celu zostawienia komentarza.

Designed for corportae housing