Malowanki zalipiańskie

Bardziej żywiołowe malarki zalipiańskie wychodzą ze swym zdobnictwem z izby i dekorują również ściany domów, budynków gospodarczych, a nawet chlewów i bud dla psa. Malowanki zalipiańskie Współczesne malowanki zalipiańskie, które obecnie wyszły daleko poza wieś dąbrowicką i zdobią niektóre lokale przy Rynku staromiejskim w Warszawie czy na statku ,,Batory” oraz posłużyły za ornament chustom i tkaninom ubraniowym projektowanym przez Instytut wzornictwa przemysłowego – to zespoły gęsto skupionych kwiatów i liści o różnorodnych kształtach i barwach, z kilku wybijającymi się wielkością i kolorem elementami, stanowiącymi akcenty kompozycji rozprzestrzenionych wachlarzowato lub pasowych.

Tworzą je dziewczęta i kobiety, z wybijającą się spośród nich Felicją Curyło na czele. Malowanki zalipiańskie Malowanki były poprzedzone na wsiach w kręgu zalipiańskim przez wcześniejsze wycinanki, znane zresztą w całym regionie krakowskim. Zabytki tej sztuki, przechowywane w Muzeum Etnograficznym w Krakowie oraz w zbiorach dawnego Towarzystwa ,,Polska Sztuka Stosowana”, zostały zebrane bezpośredniej okolicy Krakowa, w miejscowościach takich, jak Zbydniowice czy Mogilany, a także koło Trzebini, Mielca Tarnowa oraz na Powiślu Dąbrowskim. Specjalnością regionu krakowskiego w wycinance jest ,,fajerka”, jak nazywano wzór o motywie drzewka, powstały przez osobno występujące wycięcia białego papieru, w sposób analogiczny co szablonów służących do malowania ścian. Malowanki zalipiańskie Pod te drobne okienka ażurowe podklejano następnie papier o dwóch lub trzech barwach, który dopiero zaznaczał poprzednio wycięty wzór lekki i delikatny.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany w celu zostawienia komentarza.

Designed for corportae housing