Malowidła ludowe

Szalowanie ogromnie wpływa na zmianę wyglądu tradycyjnych ścian, Malowidła ludowe wprowadzając rytmikę linii pionowych lub kierunkowo kombinowanych w miejsce dominujących dawniej poziomów i nadto przekształcając często płaszczyznę w dekoracyjny wzór. Dzieło cieśli bywa u nas w niektórych regionach uzupełniane przez kobiety malowaniem zrębów, szpar między belkami, samych belek oraz obramieni drzwi i okien wapnem, glinka i farbami. Malatury takie, oraz bardziej rozwinięte zalipiańskie, występują głownie w Polsce południowej: od stoków Sudetów po okolice Przemyśla, oraz w Radomskiem, Łowickiem i w okolicach Iłży. Wzory tych malowideł są zazwyczaj zupełnie proste; kropki, linie równoległe i

łamane, jodełki, gwiazdki, krzyżyki, kołeczka czy kwiatki lub gałązki to najpowszechniejsze motywy malarskie, które zdobią ściany głownie przez swój układ rytmiczny . Malowidła ludowe Ornamenty te, zanikające z każdym dniem, akcentują też zazwyczaj konstrukcję ściany i dzielą ją dekoracyjnie na mniejsze części. Jedynie malowidła na PowiśIu Dąbrowskim wypełniają ją całkowicie . Niekiedy oprócz chałupy malowane bywają również wrota stodoły. Malowanie ścian zewnętrznych wiąże się zazwyczaj z obyczajami dorocznymi lub też bywa oznaką, że w dornu są dziewczęta na wydaniu. Właśnie ich dziełem są te malatury. Kobiety też malują ornamenty kwiatowe na piecach i ścianach izb, co spotyka się jedynie, w niektórych okolicach byłej Galicji. Malowidła ludowe Sztuka ta rozkrzewiła się najbujniej w powiecie Dąbrowa Tarnowska, gdzie najbardziej znana jest ze swych malowideł wieś Zalipie.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany w celu zostawienia komentarza.

Designed for corportae housing