Obrazy ludowe

Osobno stojące dzwonnice odznaczają się smukłością bryły o ścianach prostopadłych lub pochyłych i dających podstawę szerszą od części górnej, bywa dekoracyjnie rozwinięta, o hełmach czasem piękniejszych od wieńczących wieże kościoła. Wnętrza kościołów drewnianych kryją nieraz dawne polichromie. Te malowidła kościelne niewielkie jednak mają wspólnego z obrazami ludowymi wiszącymi w chatach krakowskich, bądź tymi, które tam ongiś wisiały, do dziś znane są głownie ze zbiorów muzealnych. Region krakowski można uważać, obok Częstochowy, za główne centrum malarstwa ludowego w Polsce. Świadczą o tym, obok wiadomości zebranych przez Tadeusza Seweryna, lokalne zbiory muzealne, bogate w obrazy znajdowane tylko na tym terenie. Część ich może wyszła spod pędzla Znanego w Krakowie w latach 1860-1870 malarza ludowego Cypriana, inne, najbardziej dekoracyjne, pełne żywych barw o dominującej skali czerwono-zielono – niebieskiej, skontrastowanej bielą i kolorem żółtym, albo też jeszcze ciemnym brązem, znajdowane Są we wschodniej połaci Krakowskiego: w okolicy Bochni i w powiecie dąbrowskim. Cechuje je, poza kolorystyką, duże nasycenie drobnymi ornamentami, wypełniającymi gładkie tło, wciskającymi się na szaty i przekształcającymi na swój sposób takie akcesoria, jak promienie, obłoki, aureole czy kotary . Poza tymi obrazami, malowanymi na płótnie lub papierze, bądż tekturze, ma jeszcze region krakowski swoje obrazy na szkle, występujące w powiecie żywieckim.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Zostaw komentarz

Musisz być zalogowany w celu zostawienia komentarza.

Designed for corportae housing